Xhamani

Xhamani is al ruim een week niet op school geweest. Vroeg me af waar ze was en wat er aan de hand zou zijn. Heb aan Celiwe, haar lerares, gevraagd waar Xhamani woont in het township. Ze heeft dit doorgegeven aan 1 van de mama's die de homevisits doet. Vanmiddag gingen we op pad.

Aangekomen bij de shack van Xhamani bleek alles potdicht te zitten. Navraag gedaan bij de buren. De moeder van Xhamani blijkt gearresteerd te zijn. Waarvoor?? Dat blijft een raadsel. En waar Xhamani is kunnen ze evenmin vertellen. Ergens in het township, tussen de andere 50.000 inwoners. Haar zie ik dus nooit meer...en ik zal nooit weten hoe het met haar gaat.
We liepen verder. Een grote groep mensen stond op de weg naar iets te kijken. Een politieauto arriveerde. En toen zag ik de voeten onder een laken uitsteken. Een vrouw, vermoord door haar man. Doodgeslagen en in brand gestoken, ze hadden al lange tijd ruzie. Mensen keken ernaar en ik zag allemaal kindjes van HDC rondlopen en spelen.
We besloten terug te gaan naar HDC. Op de terugweg liepen we langs een shack waar ik een jongetje zag zitten. Anele. Een heel klein jongetje dat ik nog nooit heb horen praten, maar dat altijd lacht. Hij zit ook bij Celiwe in de klas en ook hij was al een paar dagen niet komen opdagen. Ik vroeg de mama om te vragen waarom hij niet meer op school kwam. Moeder bleek geen geld te hebben om zijn kleren te wassen en was weg, vader heeft tbc. Ik heb een kwartier met hem in mijn armen gestaan...en de mensen die op dat moment bij de shack waren op het hart gedrukt dat hij morgen naar school moet komen.

Dit was mijn laatste homevisit. Heel heftig. Morgen de laatste dag op HDC. Afscheid nemen van de kleintjes zal moeilijk worden.

Ik wil iedereen heel erg bedanken voor alle lieve en leuke berichtjes. Ik heb een super tijd gehad hier..een hele mooie ervaring die ik nooit meer zal vergeten!